Metody połowu ryb

METODA SPŁAWIKOWA

Wielu wędkarzy łowi właśnie tą metodą. Spławiki są wykonywane z gęsiego pióra, drewna korka lub tworzywa. Spławik pozwala łowić ryby na różnych głębokościach i jest bardzo czułym wskaźnikiem brań. Wędka idealna wędka powinna mieć 3-4 m. długości powinna być na tyle lekka, byśmy mogli użyć stosunkowo cienkich żyłek i wystarczająco wygodna, by można było trzymać ją przez cały dzień. Miejsce głębszy kanał tuż przy wyspie jest doskonałym miejscem do połowów na spławik. Ryby gromadzą się w takich miejscach, gdy pływają wokół jeziora. Lekko wzburzona woda kryje spławik przed oczyma ostrożnych ryb. Głębokość zaczynamy łowienie tuż przy powierzchni woda następnie przemieszczaj przynętę stopniowo coraz bliżej dna aż znajdziesz głębokość, na której żerują ryby. Spławik bardzo istotne jest wybranie odpowiedniego spławika. W spokojnej wodzie idealny jest prosty waggler.Spławik musi być na tyle ciężki, by można było go łatwo zarzucić i żeby był dobrze widoczny z daleka na pomarszczonej wodzie. Brania każda ryba bierze przynętę inaczej. Inaczej zachowuje się też spławik. Jeśli zatniesz za wcześnie stracisz branie, jeśli za późno haczyk wbije się w przełyk ryby. Wraz z nabieraniem doświadczenia wyczucie czasu będzie coraz lepsze.


METODA GRUNTOWA

Metoda ta polega na umieszczeniu przynęty na dnie rzeki lub jeziora, z ciężarkiem, który ją unieruchamia. Sposób ten jest przydatny, gdy masz nadzieję przywabić dużą rybę. W zestawie nie me spławika, więc branie trzeba rozpoznać w inny sposób zanim ryba połknie haczyk. Wędka wędki gruntowe są zwykle krótsze od spławikowych, mają ok.3 m. Należy dopasować wytrzymałość wędki do siły i wielkości ryby. Miejsce idealne miejsce do połowu ryb metodą gruntową to gęste trzciny, które przy brzegu jeziora są ulubionym siedliskiem ryb żerujących przy dnie. Wędkarz siedzi w pewnej odległości od brzegu zasłonięty wysokimi trawami. Sygnalizator brań: sygnalizator jest bardzo prostym i skutecznym sposobem rozpoznawania brań. Może to być kulka chleba kawałek korka lub rurka z folii aluminiowej. W nocy można je zastąpić wskaźnikiem izotopowym.


SPINNING

Jest to jedna z najbardziej emocjonujących metod połowu ryb drapieżnych. Jedną z wielkich umiejętności w wędkarstwie spinningowym jest dobranie odpowiedniej przynęty - błystki obrotowej, wahadłowej lub woblera. Aby osiągnąć sukces w tej dziedzinie wędkarstwa, powinieneś przemieszczać się brzegiem rzeki lub jeziora, wypatrując wszelkiego rodzaju przeszkód i atrakcyjnych dla ryb cech wody. Ważne jest abyś w czasie wędrówek posiadał kolekcję sztucznych przynęt, ponieważ każde miejsce wymaga odmiennego postępowania i odmiennej przynęty. Wędka wędzisko powinno być lekkie i dobrze wyważone. Jest to konieczne wobec konieczności częstego zarzucania. Szczególne znaczenie mają w tej metodzie przelotki. Najbardziej narażona na ścieranie jest ta szczytowa, więc ona powinna być najlepszej jakości. Najlepsze wędzisko to takie wykonane z włókna węglowego. Jest także spory wybór wędzisk wykonanych z włókna szklanego, które też spełniają podstawowe wymagania sprzętowe. Kołowrotek powinien cechować się solidnym wykonaniem niezawodnością płynnie działającego hamulca i nieniszczącym wyprowadzeniem żyłki. Szczególnie w spinningu ważne jest dopasowanie kołowrotka do wędziska. Chodzi tu głównie o możliwość wyważenia. Żyłka jest ona szczególnie narażona na zniszczenie. Raz, z powodu częstego ocierania o przelotki, krawędź szpuli. Dwa - wskutek licznych zaczepów. Jedni preferują żyłki drogie, które starczają na cały sezon, inni wybierają te gorszej jakości, ponieważ są zdania, że nawet najlepsza żyłka po miesiącu intensywnych polowań nadaje się do wyrzucenia. Przynęty: Błystki obrotowe - maja one metalowe skrzydełko, wirujące w wodzie podczas holowania. Wysyła ono wibracje i refleksy światła tak, że błystka wygląda jak mała rybka. Niekiedy dołączane są frędzle z wełny lub plastiku, które są jeszcze bardziej atrakcyjne dla ryb. Woblery - są wykonane w taki sposób, aby wyglądały i poruszały się jak małe, zdezorientowane lub ranne rybki. Woblery prowadzi się powoli przez obszary, gdzie mogą czaić się duże drapieżniki. Błystki wahadłowe - są to sztuczne przynęty wykonane ze specjalnie ukształtowanego kawałka blachy. Ciągnięte w wodzie wabią ryby kolorami i błyszczącą powierzchnią. Ich zachowanie zależy od sposobu prowadzenia, holuje się je nierównomiernie, aby przypominały ranną rybę. Miejsce podczas łowienia na spinning nie należy pozostawać zbyt długo w jednym miejscu. Duże drapieżniki często czają się w trzcinach i przy brzegu. Lubię raczej leniwe wody poza głównym nurtem. Idealne są także powalone do wody drzewa, gdzie są niemal niewidzialne dla przepływających ławic mniejszych ryb.


SZTUCZNA MUCHA

W Polsce ta metoda nie cieszy się zbyt dużą popularnością. Odsetek ją uprawiających jest niższy bodaj, i to znacznie, niż w jakimkolwiek innym kraju europejskim. Wędka są na ogół lekki i czułe. Powinny pozwalać na całodzienne wędkowanie bez odczucia zmęczenia. Dla lepszego wyważenia wędki kołowrotek jest mocowany na dolnym końcu rękojeści. Długość wędzisk mieści się w przedziale od 2,2 do 3 m. Kołowrotek: Na kołowrotki muchowe nadają się jedynie konstrukcje o szpuli obrotowej. Powinien być bardzo lekki. Współczesne modele ze stopów magnezu i włókien węglowych schodzą z ciężarem poniżej stu gramów. Konieczna jest obustronna obudowa szpuli. Ma ona na celu uchronienie od ześlizgiwania się z niej sznura. Sznur pełni on funkcję znacznie szerszą niż tylko połączenie wszystkich elementów wędki. Uczestniczy w zarzucaniu przynęty, jak i utrzymaniu jej we właściwym miejscu łowiska. Zarówno zasięg rzutu jak i dobór odpowiednio współdziałającego wędziska zależą od ciężaru sznura. Dla ujednolicenia sposobów jego oznaczania stowarzyszenie wytwórców sprzętu wędkarskiego AFTM wprowadziło specjalną skalę. Sznury zostały w niej oznaczone numerami odpowiednio do ciężaru pierwszych dziewięciu metrów: